بعضي از دوستان فكر مي‌كنند تمام هويت من همان دبش است، در نتيجه به جاي لينك دادن به وبلاگ “باران در دهان نيمه باز” به صفحه اول سايت دبش لينك مي‌دهند و با خوشان لابد مي‌گويند “خب هر كي بره دبش محمود رو هم ميبينه ديگه”
ولي اينطور نيست به چند دليل:
اول اينكه، بنا به تعريف(!) چند كلمه‌اي از آخرين يادداشتِ من در صفحه اولِ دبش حك مي‌شود و با كليك روي آن، خواننده به همان يادداشت و بخش تازه‌ها دسترسي خواهد داشت؛ اين در حاليه كه بخش “براده‌ها” فقط از طريق مراجعه به صفحه اول وبلاگ من قابل دسترسيه.
دوم اينكه، بنده با هر پستِ جديد پينگ مي‌شم و در نتيجه در بلاگ چرخان دوستان ميام بالاتر و معلوم ميشه كِي مطلب جديد نوشته‌ام.
سوم اونكه… بابا منم آدمم ديگه! كاري نكنين كه عقده‌اي بشم و مجبور بشم براي توجه به اسمم و مشهور شدن…
بگذريم!